(یا صاحب الزمان) اکنون سالهاست سرزمین وجود ما آب را بخود ندیده است. ماء معین را ندیده است.

   گذشته های پیش از این آب بود، ماء معین بود، نور و طراوت بود، حتی خس و خار هم آب داشتند. اما الان سالهاست، سالهای طولانی که این دل ما آبی، قطره ی آبی ندیده است.

   (یا صاحب الزمان) این خشکسالی آنقدر طول کشیده است که همة‌مان به شوره زارها مشغول شدیم و وسعت دریاها یادمان رفت، یادمان رفت که ما قبل از این با روشنایی آب زندگی می‌کردیم، حتی یادمان رفت که ناله‌ای بزنیم، حتی یادمان رفت که فریادی بلند کنیم، ضجه‌ای بزنیم که کجاست ماء معین.

   مردم یکی یکی مردند، گلها یک به یک پژمردند و خشک شدند، جوانها پیر شدند، پیرمردها به خاک رفتند بی آنکه روی آب را ببینند، اما از هیچکس صدایی درنیامد.

   بهار دیگر رفت و طراوت رفت و ما مانده ایم و یک خشکسالی تلخ و طولانی.

   یا صاحب الزمان یا اباصالح المهدی سالهاست که نیامدنت، ندیدنت و غیبتت بسانِ یک خشکسالی تلخ و سیاه گلویمان را گرفته است.

   آقا جان! این زمین دلها ترک خورده، سیاه شده.

   آقا جان! دیگر نفسی نمانده، همه یکی یکی می‌روند.

   آقا جان! برگرد...

   اما نه نه شما آمدی و ما درون شوره زار گناه و بی‌خبری... اصلا شما نرفته‌ای، ما آب زلال را فراموش کردیم و دل به منجلابها سپردیم... مگر نه اینکه هر سحر جمعه طراوت و روشنایی خاصی دارد؟ پس هر صبح جمعه هم می‌آیی با آبی گوارا... ما بی‌خبر و غفلت زده بوده‌ایم، شما چه جمعه‌ها آمده است و کنارمان بوده‌ای اما ما...

   چقدر روزها و شب‌ها گذشت و دل نگران ما بودی که از شوره‌زار گناه و بی‌خبری بیرون آییم اما نیامد آن روز و شبی که ما بخواهیم و از صمیم دل رو بسوی شما آوریم.

    یا صاحب الزمان! اینک اما آمده‌ام که برگردم، من بیایم، شما که حاضرتر از هر ظهوری بوده‌ای.

   جمعه سحرش، شبنم گامهای شما را دارد، آمده‌ام که برگردم، لب‌های آب ندیده و سیاه شده ام، گواه دوری و بدبختی‌ام می‌باشد. عطش گلویم را فشرده است...

   یا صاحب الزمان... ادرکنی... الغوث... الغوث... الامان... الامان...

   ای اشک! او که اینجاست، مهلتی ده تا روی اش را ببینم ای عمر! ای شب و روزها! مهلتی دهید، اندکی دیگر...

 حضرت فاطمه زهرا(س)

پروردگارا! بزرگا!

به حق پیامبرانی که آنها را برگزیدی و به گریه های حسن و حسین در فراق من ، از تو میخواهم گناهکاران شیعیان من و شیعیان فرزندان مرا ببخشایی....

شلمچه زائر فاطمه

و فاطمه شاهد ما!

چگونه زندگی کنیم؟

دلم برای جبهه تنگ شده است

چقدر جاده های هموار کسالت آورند

از یکنواختی دیوار دلم می گیرد

می خواهم بر اوج بلند ترین صخره بنشینم

آن بالا به آسمان نزدیکترم

ومی توانم لحظه های تولد باران را پیش بینی کنم

دلم برای جبهه تنگ شده است

آنجا معنویت به درک نیامده بسیار است

آنجا ما مقابل آسمان می نشینیم و

زمین را مرور میکنیم

و به اندازه ی چندین چشم معجزه می بینیم

چقدر تماشای حور ها زیباست

دلم برای جبهه تنگ شده است.....

اميدوارم حالت خوب باشد. حال من خوب است، خوب خوب. يادش بخير! آن روزها که مهد کودک بودم و موقع ظهر به دنبالم مي آمدي.هميشه خبر آمدنت را خانم مربي ام به من مي رساند: سيده زهرا علمدار! بيا بابات آمده دنبالت. و تو در کنار راه پله مهد کودک مي نشستي و لحظه اي بعد من در آغوشت بودم. اول مقنعه سفيدم را به تو مي دادم و با حوصله اي بياد ماندني آن را بر سرم مي گذاشتي و بعد بند کفشهايم را مي بستي و در آخر، دست در دستان هم بسوي خانه مي آمديم و با مامان سر سفره ناهار مي نشستيم و چه بامزه بود.

راستي بابا چقدر خوب است نامه نوشتن برايت و بعد از آن با صداي بلند، رو به روي عکس تو ايستادن و خواندن؛ انگار آدم سبک مي شود. مادر مي گويد: بابا خيلي مهربان بود،اما خدا از او مهربانتر است و من مي خواهم بعد از اين نامه اي براي خدا بنويسم و به او بگويم که مي خواهم تا آخر آخر با او دوست باشم و اصلاً باهاش قهر نکنم. اگر موفق شوم به همه بچه ها خواهم گفت که با خدا دوست باشند و فقط با او درد دل کنند. مادر بزرگ مي گويد هرچه مي خواهي از خدا بخواه و من از خدا مي خواهم که پدر مردم ايران حضرت آيت ا.. خامنه اي را تا انقلاب مهدي(عج) محافظت فرمايد و دستان پر مهر پدرانه اش هميشه بر سرِ ما فرزندان شهدا مستدام باشد.

ان شا ا.. ، خدانگهدار– دخترت سيده زهرا

خدایا باز توانم مرا به خود رها کرده و تابم آوای وداع را سر داده.می هراسم از آنچه در اطراف خویش میبینم و میترسم ار انتهایش. پناهی ندارم، محنت قلبم مرا عاصی کرده و زندگی دیگر معنایش را از تفکرم زدوده.

مرا ببخش که چنین سخن می گویم ،اما رسوایی زمان ابتدا و انتهایش نا پیداست و اگر غرق شوی تنها غریقت که به آن امید و دل بسته ای تو را رها میکند.

سرگذشت چه زود کتابش را پر می کند و زمان که نویسنده آن است خیلی زود به انعامش میرسد پس می کوشد تا هر چه سریع تر به بهترین برسد.و خاطرات که آن هم می تواند راه فرار را به زودی پیدا کند ،تا مبادا زمان او را در نهان خانه خویش بسپارد.

پس کدامین واژه است که بی منت می ماند و تو را که به هر سو می شتابی تا در مامنی پناه بگیری رها نمی کند.

سوار بر اسب خاطرات می شوم و میبینم که قاصدک هر چه از آن زمان مانده با خود برد و من ماندم و انتظار دیدار  قاصدک.

ایام سخت مرا می رنجاند و هر قدم که به فردایش می گذارد معنی انتظار را از ذهنم می زداید و ناامیدی قلبم را می فشارد.

پس ای واژه ی عاشقی به کدامین زمان دل ببندم تا شاید بر رخ ماهت نظری افکنم و جان را عاری ازچهره ی زنگار گرفته ی دنیوی  به دیار یار راهی سازم. پس  کدامین یاس سفید عطر حضورت را می افشاند تا مشامم بی نصیب از آزار خارهای بی بو اذن حضورت را شمه وجودش کند.

کدامین شهاب آسمانی مرا دلخوش آرزویی آسمانی می کند، و کدامین ستاره خوشبختی  نگاهبان چشمان تر شبهای  تار نا امیدی  من است وکدامین دروازه  چوبین دستان خسته ام را به نوازش خود دعوت میکند.

کدامین میهمانی خدا مرا در گستراندن سفره انتظار فرا می خواند و کدامین استجابت مرا اسیر دامان خود میکند.

7/8/1386

گناهانم لباس خواری بر تنم کرده است و دوری از تو درماندگی را آرایشم شده است. وافزونی لجن گناهانم ماهی دلم را میرانده است.

ای نهایت آرزویم!ای زیبا ترین مطلوبم!ای تنها پاسخگویم!و ای محبوب دلم!ماهی دلم را با جریان زلال توبه پذیریت زنده گردان.

               مکن محروم ما را از لقایت

                           یقین دارم تو سلطان جهانی

                                             نرانی از دردت هرگز گدایت

فاطميه قصه گوي رنجهااست  * * *   بهترين تفسير سوز مرتضي است

فاطميه جنگ اشعار علي است * * *  شرح حال چشم خونبار علي است

فاطميه  شعر داغ لاله است *  *  *  قصه زهرا ي هجده ساله است

فاطميه آتش افروز دل است * * * احتجاجش يك كتاب كامل است

فاطميه سينه چاك دردها است* * * شاهد نامردي نامرد ها است

فاطميه مهر زد تاريخ را * * * در دل آتش گدازد ميخ را

فاطميه سوخت درب خانه اي * * * شمع را كشتند با پروانه اي

فاطميه سوز دل را ساز كرد * * * دفتر داغ علي را باز كرد

فاطميه شرح ديوار و در است * * * در مقام صبر زينب پرور است

فاطميه ناله زهرا مي زند * * * داد مظلومي مولا مي زند

فاطميه آتشي افروختند * * * خيمه هاي كربلاء را سوختند

فاطميه فاطمه اعجاز كرد * * * انقلاب كربلا را ساز كرد

فاطميه ماه گل افشردن است * * * فتح باب تازيانه خوردن است

فاطميه قفل غم را شد كليد * * *  چونكه دارد هم شهيده هم شهيد

فاطميه صورتش نيلي شود * * * تا رقيه شاهد سيلي شود

بِسمِ اللهِ الرَحمنِ الرَحيم

 اَللهّمَّ كُن لِوَليِّكَ الحُجَّةِ ابنِ الحَسَن

 صَلَواتُكَ عَلَيهِ وَ عَلي آبائِه

 في هذِهِ الّساعه وَفي كُلِّ ساعَة

 وَليّاً وَ حافِظاً وَ قائِداً وَ ناصِراً

وَ دَليلاً وَ عَيناً

حَتّي تُسكِنَهُ أرضَكَ طوعاً

وَ تُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً